Startside

Det skapte livet

"At være er at være skapt"

For Løgstrup er livet eit skapt liv.Men dersom det er slik som den kristne trua seier, at livet er skapt av Gud, må det i den menneskelege eksistensen finnast trekk som vitnar om at det er slik. Desse trekka kan ein ikkje finna ved hjelp av naturvitskaplege metodar. Når ein prøver å forstå mennesket, å analysera det, skaper ein samstundes ein avstand. Mennesket må leva og studera det same livet. Korleis ser det skapte livet ut, og kva er det ved den menneskelege eksistensen som mennesket ikkje sjølv har utvikla gjennom livet? Ved å spørja slik vert Løgstrup ståande ved trekk, eller fenomen, som er av ein slik karakter at dei er sjølve grunnlaget for det menneskelege tilveret, og livet kan ikkje tenkjast levt utan desse. Kjærleik, openheit, tillit,miskunn er fenomen livet ikkje kan unnvera. Ordbruken er i seg sjølv viktig. Ordet fenomen kjem av det greske ordet for lys, og Løgstrup nyttar utttrykk som at fenomena opplyser verda før vår tanke, før vår omgang med livet. Dei er til før individet.Løgstrups eige utgangspunkt som teolog er det synet at Gud har openberra seg for menneska gjennom Kristus. Gjennom Jesu liv og forkynning har menneska fått eit innsyn i det gudommelege. Jesus er Guds son, han og Faderen er eitt, og den som har sett Sonen, har sett Faderen. Gjennom Jesus Kristus har mennesket fått ei spesiell openberring. Utgangspunktet er altså kristologien somlegg hovudvekta på den 2.trusartikkelen. Løgstrups utvikling er slik at han etter kvart "viklar segut av" sitt eige utgangspunkt. For han er det viktig å halda fast på den jødiske skapartanken, og gjennreisa denne i si eiga tid. For å forstå mennesket, må ein forstå skapartanken. I dette perspektivet vert det nærmast blasfemisk å hevda at ein kan forstå mennesket "til bunns" berre ein kan studera det nøye nok.

Tilbake til K.E.Løgstrup Framhald