| Til
startsida.
Forvaltning i skadeutsette område: Direktoratet for naturforvaltning.
|
Viltforvaltning i skadeutsette område.Viltforvaltninga i Norge sorterer under Miljøverndepartementet. Vidare utover i systemet har ein ulike forvaltningsnivå. Det er Direktoratet for naturforvaltning, Fylkesmannen -miljøvernavdelinga, Kommunane.Direktoratet for naturforvaltning.Direktoratet (DN) utformar overordna retningsliner og fastlegg styringsmiddel for viltforvaltninga.Direktoratet skal mellom anna: * Gje forvaltningsforskrifter med heimel i viltlova. * Fagleg rettleiing. * Avgjere klager på fylkesmannen sine vedtak om tildeling av erstatning for hjorteviltskader. Fylkesmannen -miljøvernavdelinga.Miljøvernavdelinga opnar for hjortejakt og fastset minsteareal. Fylkesmannen er klageinstans for vedtak etter viltlov med tilhøyande forskrift. Viltforvaltaren ved Miljøvernavdelinga har i tillegg ein viktig rådgjevingsfunksjon, m.a. overfor viltnemndene, og hjelper til ved organisering av jaktområde.Fylkesmannen har i sitt mandat oppgåver med å: * Rettleie kommunane i arbeidet med hjorteviltforvaltninga. * Organisere innsamling av data om hjortevilt. * Avgjere søknader om erstatning for hjorteviltskader. * Avgjere klager på kommunane sine vedtak i viltforvaltningssamanheng. Kommunane.Kommunane har ansvaret for den lokale viltforvaltninga. I dette ligg mellom anna å arbeide for ein balansert hjorteviltbestand i forhold til kvaliteten på stammen, bereevna i områda, andre samfunnssektorar og det biologiske mangfaldet.Desse oppgåvene ligg i dag mellom anna til den lokale viltforvaltninga:: * Godkjenne hjortevald * Tildele fellingsløyve * Opne for felling av skadedyr * Bistå ved trafikkskader der vilt er innblanda * Vurdere erstatningssaker * Styre er retta avskyting * Arbeide for organisering av jakt innan produktive areal * Reagere mot brot på viltlovgjevinga. Forvaltningsprinsipp - mål for hjorteviltforvaltninga.Direktoratet for naturforvaltninga har trekt opp følgjande målsetjing for forvaltning av hjort i Norge.* Halde opp hjorteviltbestanden med optimal produksjon og avkastning i høve til leveområda si bereevne og skade på andre verksemder. * Overordna mål er at viltet og viltet sitt leveområde skal forvaltast slik at naturen sin produktivitet og artsrikdom vert teken vare på. For å oppnå denne målsetnaden, er det lagt opp til å kunne ta i bruk eit vidt spekter av verkemidlar. Mellom anna er det innført tiltak for å få til ei god organisering og ressursutnytting innan jaktområda og eit balansert og riktig jaktuttak i høve til bestandstorleik. Omfattande skader på skog skal tilleggjast vesentleg vekt i forvaltninga. I motsetnad til skader på innmark, vert det ikkje ytt direkte økonomisk kompensasjon for skader på skog. Dei verkemidla ein har til rådvelde for å bøte på konsekvensane av skogskader vert derfor primært å få til ei god jaktorganisering, variere krava til minsteareal og å opne for skadedyrsfelling. God jaktorganisering.I utgangspunktet skal viltforvaltninga leggjast opp ut frå kunnskapar om hjorten sitt trekkmønster, vinterområda si bereevne og skadepresset som hjortestamma utgjer. I mange høve vert det naudsynt å leggje opp til "stammevis forvaltning". Dette gjer ein ved å definere hjorteregionar.Innafor hjorteregionane vert det så oppretta hjortevald der jakt på ein viss fellingskvote kan godkjennast. Eit vald må såleis minst ha storleik som tilsvarer det krav som Fylkesmannen, etter tilråding frå kommunen set til minsteareal for tildeling av hjorteløyve. Dyra må fellast innafor valdet sine grenser. Feilskyting kan medføre inndraging av viltet og/eller bøter. Kvart jaktvald kan sidan delast i ulike jaktfelt. Korleis jaktfelta skal utformast er opp til dei som har jaktrett i valdet å avgjere. Driftsplanområde.Innafor ein hjorteregion eller innan eit (stort) eller fleire vald, kan det på friviljug basis opprettast driftsplanområde og utarbeidast ein driftsplan. Driftsplanen inneber ein fleriårig avtale med konkrete målsetjingar om mellom anna ønskjeleg bestandstorleik, jaktuttak og kjønns- og aldersfordeling på jaktuttaket. I medhald av hjorteviltforskrifta er det nedfelt eit krav om driftsplan for at det skal kunne tildelast kun valfrie dyr.Eit driftsplanområde bør organiserast som eit utmarks- eller grunneigarlag med eit valt styre og faste vedtekter. Driftsplanområda kan sidan godkjennast som eit vald og tildelast eit samla fellingsløyve i tråd med ein godkjent driftsavtale. I område med stort skadepress vil ei god jaktorganisering ha klare fordelar. Ein får i regelen høgare fellingsprosent i store vald enn i 1 og 2-dyrs vald. Dette gjer det lettare å tilpasse dei einskilde stammane til beitegrunnlaget. Vidare kan avskytinga i større grad leggjast til skadeutsette område slik at skogeigarar som har særleg store kostnader med hjortestamma til ein viss grad kan få kompensert dette ved høgare jaktutbytte. Fastsetjing av minsteareal.Omfang av skader på skog og innmark skal i vesentleg grad få innverknad på minsteareal for tildeling av fellingsløyve. Såleis varierer fellingsløyva i Vestlandsfylka frå 300 - 2000 dekar pr. fellingsløyve. Med bakgrunn i beitetilgang og bestandstorleik gjer kommunane tilråding overfor fylkesmannen om minstearealet i kommunen.Innan kommunen har ein høve til å regulere krav om minsteareal opp eller ned med 50 %.Når skader utviklar seg i nye skogområde, er det viktig at forvaltninga raskt tek konsekvansar av dette og aktivt nyttar fastsetjing av minsteareal og "50%-regelen" som verkemiddel. Felling av skadedyr.For å få løyve til å felle skadedyr på grunnlag av skader på skog, må det kunne dokumenterast at skaden er "vesentleg". Vidare vert det lagt vekt på at det er sett i verk andre tiltak for å bøte på skaden, til dømes at skadelidande har utnytta ordinær jaktrett. Uttak av skadedyr er meint å utgjere "unnataka", og skal fungere som eit suplement til jaktorganisering og regulering av minsteareal. Utbytte av felte skadedyr er staten si eige og utbyttet skal gå til viltfondet. |