Hjortestamma:

Hjortestamma.

Gjennom arkeologiske utgravingar er det påvist at hjorten har halde til her i landet frå førhistorisk tid. I steinalderen var han utbreidd til nord for Salten, og restar etter hjort er funne i steinalderbuplassar på Vestlandet. Truleg vandra han inn samstundes med at skogen breidde seg langs kysten i den første varmeperioden etter istida.

På 1600-talet fans det hjort frå Telemark til Nordland, men på 1700-talet gjekk hjortestamma kraftig attende og over store delar av landet forsvann hjorten fullstendig. Denne tilbakegangen er m.a. sett i samband med den kraftige avskoginga, auken i beitebruk og meir effektive fangstmetodar. Først etter at gjennoppbygginga av skogen tok til, tok hjortestamma på nytt til å auka. I den seinare tid har stamma ekspandert mot nord, sør og aust og såleis også vandra inn i elgområda. Det finst no hjort meir eller mindre fast i alle kommunar sør for Saltfjellet.

Bestandstorleik og jaktuttak.
På grunnlag grunnlag av oppgåver over m.a. fellingsstatistikk og den kjennskap ein har til stamma si kjønnsfordeling og reproduksjon, er den totale haustbestanden av hjort estimert til omlag 100.000 dyr.
Omkring 1960 vart det felt berre omlag 2.000 hjort her i landet. Etter dette har det stort sett vore jamn auke i jaktuttak, men med markante nedgangar etter særskilt snørike vintrar i slutten av 60- og midten av 80-åra.
Dei siste åra har avskytinga vore på omlag 20.000 dyr. Omlag 85 % av dyra vart felt i dei tre største vestlandsfylka.
I Sogn og Fjordane og Møre og Romsdal vert det årleg felt omkring 6.000 hjortar. Forsking har vist at dersom ein ønskjer å auke hjortestammen, bør ikkje uttak av produktive hodyr utgjere meir enn inntil 20 % av jaktuttaket. Eit bilete som syner jaktuttak i frå Bjørkedalen.