Sjølv om vi for det meste livnerer oss av plantar på oppdyrka jord, og av husdyr, kjem maten som disse dyra et frå gras og korn og andre plantar.
Dyr som et plantat blir kalla for planteetarar, eller forbrukarar av første orden, medan dyr som et planteetarar, blir kalla forbrukarar av andre orden. Eit dyr som igjenn et ein forbrukar av andre orden blir kallaforbrukar av tredje orden slik kan vi holde fram i næringkjeden. Ein næringkjede kan sjå slik ut.
PLANTEPLANKTON -> DYREPLANKTON -> LODDE -> TORSK-> MENNESKET
Det mest kjende dyreplanktonet er krill. Dersom denne dyrgruppa skulle dø ut ville det få store konsekvensa for lodda, torsken og til slutt mennesket. Heldigvis kan vi menneske ete annen mat en berre tors. Vi mennesker er den arten som har det mest alsidige kostholdet. Vi et nesten alt, både dyr og plantar. Dei aller fleste dyr, bortsett frå rovdyr holder seg til planteeting. Dei fleste rovdyr et både plantar og dyr.
Denne figuren viser tre enkle næringskjelder
på land som er kobla saman til kvarandre i eiy næringsnett.
Næringsnettet fortel oss kvenn som et kva og om konkuransen mellom
dei uloke artane når det gjeld mat.
Energitapet frå eine leddet til det
andre leddet er på 90%. Det vil sei at dess lenger opp i pyramiden
des mindre næring.
Vi mennesker er skapt slik at vi et både
plantar og dyr. Fordi vi står så hødt oppe i næringsnettet
og så langt til høgre i næringskjeden, er vi nesten
nødt til å ete både plantar og dyr for å få
i oss nokk næring. Det vil sei at vi er nødt til å ta
liv av dyr for å klare oss. Dette har pågått sida jordas
opprinnelse og det vil etter alt å dømme fotsette slik frammover.
Forbruk av dyr som menneskeføde har
økt dei siste århundreda medan forbruket av plantar har blitt
redusert. Menneska var tidlegare flinkare til å utnytte naturen
sine goder, då spesielt plantane som dei brukte til bøde mat
og medisin.
Vi mennesker er likevel den overlegne arten
på jorda. Vi klarer å tilpasse oss mange forskjellige situasjonar.
Som tidlegare nemdt står vi høgt oppe i matnettet og langt
til høgre i næringskjeden. Ut i frå dette kan vi tilpasse
oss utifrå kva dyreart som blir utrydda. Lat oss sei at Lodda forsvinn
frå havet. Dette vil få store konsekvensa for torskebestanden,
og det vil kanskje føre til at torsken dør ut. Menneska som
et torsken dør ikkje ut, vi er tilpasningsdyktige. Vi har mykje
anna mat på menyen. Men dersom fleire artar dør ut vil dette
til slutt få store konsekvensar for vårt matinntak.
Vi er med andre ord den best tilpassa
arten, den sterkaste, og kan derfor overvinne dei andre artane. Charles
Darwin sin teori går ut på at den sterkaste overlever, - den
sterkastes rett, - den svake går under. Slik er der i naturen, dei
sterkaste og friskaste dyra formeirar seg, vi får ein god stamme,
og disse dyra vil overleve. Dei svake får skjeldan formeire seg,og
dersom dei gjer det, vil avkomet bli svakt og det vil dermed bli eit lett
bytte for rovdyr eller for naturen sine krefter.
Eit bibelsitat seier at " De skal råde
over fiskene i havet og fuglene under himmelen, over feet og alle dyr og
alt krypet som det kryr av på jorden". Ut i frå dette
kan vi sei at vi har eit overordna ansvar over naturen. Vi skal stelle
den og passe den til menneskets beste.